قصد وارد شدن به اين موضوع را نداشتم. با خود كلنجار رفتم و آخر وجدان پيروز شد. نميشد سكوت كرد و چيزي ننوشت. رسالت يك خبرنگار و نويسنده در همين است.بازگويي حقيقت و واقعيت.
مناظره را ديدم. خيلي ها ديدند. شايد افسوس خوردند، شايد دلشان شكست. شايد متاثر شدند. شايد هم خوشحال شدند. شادي كردند به پايكوبي پرداختند و به همديگر تبريك گفتند آن هم در شب رحلت بنيانگذار همين انقلاب و نظام.
اما آنچه در اين مناظره به روشني ديده شد زير پا گذاشتن اخلاق بود. يكي بيتشر و ديگري كمتر. به عنوان فردي كه سالهاي سال است در عرصه مطبوعات قلم ميزنم و جملگي فعاليتم در رسانههاي اصولگرا بوده است از اين مناظره دو مطلب را ديدم؛ رعايت اخلاق و بي اخلاقي!
شايد برخي از افراد، شخصيتها و ... سخنان رئيس جمهور را شجاعانه بدانند، افشاگري محقانه بپندارند، شايد پاسخ به تهمت، اتهامات و تخريب دولت نهم تلقي كنند، گرچه ميدانم كه تخريب و سياه نمايي هم در اين مدت تبليغات بوده است، و در مقابل رفتار كانديداي ديگر را پاسخ نداشتن به اظهارت آقاي احمدي نژاد، آچمز شدن مير حسين در برابر پاسخهاي رئيس جمهور و بيبرنامگي او تعريف كنند.
اما ميتوان گفت از ديدگاه مردم، شخصيتها و افراد اخلاگرا و فرهنگ مدار ميرحسين اخلاق را رعايت كرد، فرهنگ ايراني و اسلامي را به نمايش گذاشت. عزت نفس شخصيتي را به منصه ظهور رساند كه در عين حالي كه ميتوانست به بسياري از سخنان آقاي احمدي نژاد پاسخ دهد اما آنها در سينه نگه داشت و دم بر نياورد.بايد پذيرفت كه آقاي رئيس جمهور نبايد آنگونه سخن آغاز ميكرد. ميرحسين بساير ميتوانست بگويد، اما نگفت.
رو در رو قرار گرفتن آن دو مناظره نبود، زير سوال بردن ماهيت نظام بود، ابهام در عملكرد دولتهايي بود كه كار كردند آن هم در سايه ولايت.
مناظره چارچوبهايي دارد كه در آن رعايت نشد. مناظره جايي براي طرح ديدگاهها، نظرات و برنامههاي طرفين براي نقد از سوي دو طرف و سپس قضاوت مردم است.
بايد پذيرفت آنگونه سخن گفتن از سوي رئيس جمهور مردمي زيبنده نبود.
اگر 4 سال سكوت كرديد و دم بر نياورديد، زيبايي آن سكوت به ادامه آن بود.
ميرحسين ميتوانست پاسخ دهد اما نداد. چرا؟
متانت مير حسين نگذاشت بگويد كه اگر ادعا ميكنيد در هنگامهي جنگ، 96 ميليارد تومان ناپديد شده است، پس آن 300 ميليارد تومان دوران شهرداري شما چه شد؟ نخواست بگويد پس از پيروزي شما در انتخابات رياست جمهوري بيش از 160 ميليون تومان براي جشن پيروزي هزينه شد.
ميرحسين نگفت كه آن روزنامهي منتقد دولت دوران جنگ با كمي ارفاق از سوي رهبر كبير انقلاب حضرت اما(ره) توقيف نشد و تنها دستور داده شد آن روزنامه ديگر در مناطق جنگي و بين رزمندگان توزيع نشود. آقاي رئيس جمهور گمان ميكنيد چرا؟
آقاي رئيس جمهور درخواست و توصيه رهبر فرزانه انقلاب را فراموش كردهاند. مگر ايشان نفرمودند كانديداها حرمتها و اصول را نگه دارند؟
مير حسين ميتوانست بگويد ماجراي 6 ذي حجه ارتباطي به او نداشته است. ميتوانست بگويد آن ماجرا چه بوده است. اما سكوت كرد.
آقاي احمدي نژاد فراموش كردهاند پس از ان كشتار، حضرت امام چه حكمي صادر كردند. ايشان دستور دادند مناسك حج تعطيل شود و فرمودند:«اگر از صدام بگذريم از آل سعود نخواهيم گذشت.»
مير حسين ميتوانست بگويد كه مقايسه زمان نخست وزيري من در هنگامهي جنگ با زمان حال قياس ناعادلانهاي است.
ميتوانست بگويد عذرخواهي توني بلر از ايران به خاطر ورود و دستگيري ملوانان انگليس درست نيست. ميتوانست بگويد تنها پاسخ طلبكارانهي سفارت انگليس در تهران مطرح است و همين و بس.
آقاي رئيس جمهور بپذيريد كه بسيار تند رفتيد پس سعي كنيد از تشويقهاي هواداران و اطرافيان خود شادمان نشويد.
مناظره شما دو نفر، دادگاه نظام بود.
نظامي كه براي برپايي آن خون هاي بسياري ريخته شد تا بارور شود و آبروهاي بسياري رفت تا پاربجا بماند.
يادمان بيايد تخريبهايي كه عليه شهيد مظلوم بهشتي ميشد و آو گفت ما شيفتگان خدمتيم نه تشنگان قدرت.
+
نوشته شده در شنبه شانزدهم خرداد 1388ساعت 12:32  توسط محمد صفري
|